Daleko idace europejskie procesy transformacyjne ostatnich 15 lat staly sie
impulsem do stworzenia multimedialnego projektu wystawowego Wirtualna
Rezydencja artystek medialnych Moniki Bohr, Claudi
Brieske, Leslie Huppert oraz Gertrudy Riethmüller.
Grupa projektowa przesyla do wszystkich twórców swiata apel nawolujacy
do wirtualnej "wedrówki ludów". Projekt inicjuje kreatywny
przeplyw obrazów, motywów i koncepcji za posrednictwem sieci WWW do realnych
miejsc wystawowych w Europie.
Eksperyment artystyczny Wirtualna Rezydencja
bada stany osobistej i zbiorowej destabilizacji jako wlasciwej sily napedowej
strumieni migracyjnych: nadzieja, strach, marzenia, przymus, koniecznosc,
pragnienie zmiany generuja indywidualne obrazy. Sa one przykladami, "próbkami"
lub wzorami dla motywów migracyjnych. Dzieki wirtualnej plaszczyznie projektu,
jego platformie internetowej, jej nadajnikowi, zostaja one ukierunkowane,
staja sie widoczne i znajduja miejsce pobytu. Tam, w zastepstwie swoich autorów,
zostaja wirtualnymi rezydentami.
W drugim etapie grupa projektowa umozliwia czesci wirtualnych rezydentów zmaterializowanie
ich pomyslów i koncepcji w realnej przestrzeni. Wychodzac od "wzorcowego
charakteru" koncepcji wprowadzonych do Wirtualnej
Rezydencji, grupa zapoczatkowala realizacje pomyslów
w formie realnych multimedialnych instalacji na róznych wystawach w Europie,
tak zwanych „wzorcowych domach". Pojecie "wzorcowy dom" kojarzy
sie ze zbiorowa wizja raju. Jest miejscem czystym, bialym, naczyniem, jednoczesnie
jest "pustka", "pustym miejscem", czyli miejscem bez wlasnego
charakteru, bez osobowosci. "Wzorcowy dom" staje sie w ten sposób
idealna plaszczyzna projekcyjna dla motywów migracyjnych. Wzorcowe domy powstana
od pazdziernika 2006 w Niemczech, Francji, Polsce i Luksemburgu.
Dzieki wsparciu Zentrum für Kunst und Medientechnologie (ZKM) (Centrum Technologii Sztuki i Technologii Medialnych) w Karlsruhe.
